Fundacja
Centrum ks. Jędrzeja Kitowicza
97-220 Rzeczyca,
ul. ks. Jędrzeja Kitowicza 17
tel.: (+48) 44 710 51 25
e-mail: fundacja@kitowicz.pl
KRS: 0000623207

Konto bankowe:
Bank Pekao SA
03 1240 1545 1111 0010 7455 6473

DRUK PRZELEWU

Rzeczyca, budynek dawnej organistówki z początku XX w.:
Rewitalizacja budynku zagrożonego katastrofą budowlaną -
etap III: strop żelbetonowy


Program Ochrona zabytków
Zadanie pn. Rzeczyca, dawna organistówka (XX w.):
odtworzenie komina, kroksztynów oraz lukarn, wymiana stropu,
prace budowlane przy ścianach
- etap III dofinansowano z środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


Fundacja ENERGA
z siedzibą w Gdańsku
obdarowała Parafię Rzymskokatolicką
p.w. Św. Katarzyny w Rzeczycy
kwotą 45 000 złotych na:
prace zabezpieczające,
wzmacniające oraz konserwatorskie
w Parafii

"Zagospodarowanie terenu wokół Kościoła
p.w. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Rzeczycy"
dofinansowano ze środków WFOŚiGW w Łodzi

Wyszukaj

Licznik odwiedzin

2.png6.png2.png1.png6.png5.png
Dzisiaj104
Wczoraj174
Ostatni tydzień1021
Ostatni miesiąc3848
Wszystkie262165

4
odwiedzających na stronie

niedziela, 21, październik 2018 14:30

Śp. Maria Zaleska

z domu Zdziarska (ur. 3 lipca 1898 w Grotowicach, parafia Rzeczyca, zm. 13 lipca 1987 w Warszawie) – sanitariuszka i lekarka, kapitan Wojska Polskiego, instruktorka harcerska.

Życiorys
Była córką Kazimierza Zdziarskiego (ziemianina i inżyniera, właściciela majątku Grotowice i Łęgonice) i Kamilli z Arkuszewskich. W 1914 ukończyła prywatne gimnazjum w Klarysewie. Brała udział w działalności konspiracyjnej wśród młodzieży warszawskiej. Od 1913 prowadziła żeńską drużynę skautową, później była członkiem Komendy Okręgu i Komendy Naczelnej Skautingu Polskiego. Od 1917 członkini Komendy Naczelnej ZHP.
W 1916 podjęła studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskiem, jednocześnie działała w Polskiej Organizacji Wojskowej. Brała czynny udział w przejęciu od Niemców Szpitala Ujazdowskiego w listopadzie 1918, następnie wyjechała na front jako sanitariuszka. Służyła w 4 pułku piechoty Legionów, od września 1919 jako lekarz III baonu 4 pp, a w kwietniu 1920 lekarz 605 szpitala polowego. Wykazała się bohaterstwem w czasie walk o Hrubieszów w sierpniu 1920. Dostała się do niewoli radzieckiej, z której zbiegła. Przed dotarciem do macierzystego pułku została jeszcze zatrzymana przez Rosjan z podejrzeniem szpiegostwa, ale uzyskała zwolnienie. Postawę jej uhonorowano Orderem Virtuti Militari V klasy oraz promocją na stopień oficerski (podporucznik). Pracowała jako lekarz wojskowy także w czasie III powstania śląskiego (1921).
W 1923 ukończyła przerwane działaniami wojennymi studia, uzyskując tytuł doktora medycyny. Pracowała m.in. w sanatorium dziecięcym w Busku, a w 1925 wyjechała na kilkanaście lat do Paryża (gdzie jej mąż Zygmunt Lubicz-Zaleski wykładał literaturę na Sorbonie). Ponownie była lekarzem wojskowym w okresie kampanii wrześniowej, a potem w Armii Krajowej. W kwietniu 1944 aresztowana przez Gestapo, więziona na Pawiaku, potem w obozach koncentracyjnych. Po wyzwoleniu pozostała na emigracji. 1 stycznia 1961 generał Władysław Anders promował ją do stopnia kapitana.

Na emigracji pełniła m.in. funkcję przewodniczącej ZHP we Francji. Była również członkiem Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu. Zmarła w Warszawie i została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Oprócz Orderu Virtuti Militari została także wyróżniona Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Opublikowała W okopach. Pamiętnik kobiety-lekarza batalionu (1934), Płomienne czasy. Dzieje rodziny polskiej w czasie II wojny światowej (1985).

Jej dziećmi są Andrzej Zaleski, Kazimierz Piotr (C. Pierre) Zaleski , Roman (Romain) Zaleski oraz Monika (Monique) Zaleska

Odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
  • Krzyż Walecznych (od 1941)
  • Krzyż Niepodległości Srebrny
  • Krzyż Zasługi z Mieczami
Parafia p.w. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Rzeczycy © 2018.  Wszystkie prawa zastrzeżone.