Jezus, głosząc Dobrą Nowinę o zbawieniu, litował się nad cierpiącymi ludźmi, zaradzał ich potrzebom fizycznym i duchowym. Jednak świadkowie cudownych wydarzeń nie zawsze potrafili właściwie odczytać Jego misję. Dostrzegamy to w Ewangelii o cudownym rozmnożeniu chleba (J 6,1-15). Ona uczy nas, że chociaż pokarm jest ważny dla ciała, to jednak nie on decyduje o szczęściu człowieka. Tylko w Jezusie Chrystusie, Chlebie Żywym, możemy znaleźć spełnienie swoich potrzeb i pragnień. Tylko On jest źródłem prawdziwej wolności, która pozwala pięknie żyć dla Boga, dla siebie i bliźnich. Naśladując Chrystusa, który jest tak bardzo wrażliwy na ludzką niedolę, otwartym sercem przyjmijmy zaproszenie do przeżycia sierpnia jako miesiąca dobrowolnej abstynencji od alkoholu. Niech będzie to świadectwem naszej wewnętrznej wolności, jak również wyrazem troski o dobro wspólne.
„Trzeźwość polską racją stanu”
W tym roku sierpniowej inicjatywie przyświecają słowa bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, że „trzeźwość jest polską racją stanu”. Ten wielki apostoł trzeźwości z mocą podkreślał, że społeczna klęska nietrzeźwości powoduje rozkład moralny narodu, a to uderza „w naszą wierność Bogu, Chrystusowi, Ewangelii i Kościołowi”. Nauczanie bł. Prymasa Tysiąclecia na temat konieczności troski o trzeźwość narodu, a także przykład jego abstynenckiego życia, to dla nas współczesnych Polaków wielkie wyzwanie. Pragniemy podążać jego śladami, a także śladami innych wielkich mężów stanu, patriotów, którzy usilnie dążyli do tego, aby naród był wewnętrznie wolny i niepodległy.
Uzależnienia problemem polskiego społeczeństwa
Nasze społeczeństwo zmaga się z poważnymi problemami, których źródłem są uzależnienia. Alkoholizm, nikotynizm, narkomania, hazard, pornografia, uzależnienie od Internetu – to niektóre z długiej listy zniewoleń, jakich doświadczają Polacy, w tym wielu ludzi młodych. Nadal jednak największym, najgroźniejszym problemem jest nadużywanie alkoholu. Z bólem stwierdzamy, że jego spożycie stale rośnie. Badania od lat pokazują, że szkodliwe używanie alkoholu dotyczy prawie 20 proc. Polaków. Ta ogromna liczba nietrzeźwych rodaków niszczy swoje zdrowie fizyczne, psychiczne i duchowe. Powoduje wiele tragedii przede wszystkim w życiu rodzin. Skutkiem są rozbite małżeństwa, niewyobrażalne cierpienia bliskich, zwłaszcza dzieci, poważne choroby, groźne przestępstwa. Konsekwencją nadużywania alkoholu są także straty ekonomiczne i społeczne, jakie wszyscy ponosimy.
Wciąż trudnym do rozwiązania problemem jest destrukcyjna świadomość społeczna odnośnie alkoholu. Wielu Polaków twierdzi, że powinien on być tani, łatwo dostępny i reklamowany. Wielu nie wyobraża sobie życia bez alkoholu. Z badania rynku wynika, że w ubiegłym roku największy udział w wydatkach spożywczych Polaków miał alkohol. To wielki narodowy dramat, bo przecież jest on niebezpiecznym środkiem psychoaktywnym, który łatwo uzależnia i prowadzi do innych zniewoleń.
Rodzina i Kościół na straży trzeźwości narodu
Bycie trzeźwym to nie tylko obowiązek każdego człowieka, ale także wielka wartość, o którą nieustannie musimy się troszczyć. Zdajemy sobie sprawę, że tylko rodziny silne wiarą, miłością i trzeźwością mogą dać odpór pladze uzależnień, które potęgują się we współczesnym świecie. Praktykowanie dobrowolnej abstynencji już w okresie narzeczeństwa to wspaniałe przygotowanie do odpowiedzialnego pełnienia roli małżonków i rodziców. Trzeźwi ojcowie, trzeźwe matki i inni dorośli członkowie rodziny są niezastąpionym przykładem wolności wewnętrznej dla dzieci. Oni uczą je, że fundamentem budowy wspólnego, szczęśliwego życia jest prawdziwa miłość, odpowiedzialność i trzeźwość.
Kościół od wieków wspiera trzeźwość Polaków prowadząc ich do Chrystusa, Nauczyciela i Dawcy prawdziwej wolności. Niezwykle cenny jest przykład abstynenckiego życia tak wielu osób duchownych i wiernych świeckich. Tworzą oni tak potrzebną kulturę trzeźwości. Z wdzięcznością wspominamy osobę sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego i 45. rocznicę proklamowania Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Ten abstynencki ruch odgrywa ważną rolę w dziele troski o trzeźwość narodu. Na szczególne podkreślenie zasługują także działania związane z propagowaniem i realizacją Narodowego Programu Trzeźwości, powstałego w 2018 roku z inicjatywy Zespołu Konferencji Episkopatu Polski do spraw Apostolstwa Trzeźwości.
Odpowiedzialność państwa i samorządu za trzeźwość narodu
Obowiązek tworzenia środowiska sprzyjającego trzeźwości spoczywa także na instytucjach państwowych i samorządowych. Warunkiem spełnienia tego obowiązku jest dobre prawo i konsekwentne egzekwowanie jego zapisów. Władze państwowe i samorządowe muszą wspierać te działania społeczne, które propagują postawy abstynenckie i trzeźwościowe. Muszą bezwzględnie chronić dzieci i młodzież przed rozpijaniem, przed demoralizacją, a osoby walczące o odzyskanie trzeźwości wspierać w koniecznej abstynencji.
Prosimy władze o podjęcie działań zmniejszających dostępność fizyczną
i ekonomiczną alkoholu, a także o doprowadzenie do zakazu jego reklamy, według zaleceń współczesnej nauki. Ważnym krokiem w tym procesie byłby zakaz sprzedaży nocnej alkoholu oraz całkowity zakaz jego sprzedaży na stacjach paliw.
Apelujemy o wzmożenie działań ponad podziałami politycznymi na rzecz promocji trzeźwego stylu życia. Wszyscy Polacy powinni pamiętać, że „Trzeźwość jest polską racją stanu”.
Dar sierpniowej abstynencji
W duchu odpowiedzialności za swoje życie, za szczęście bliskich i pomyślność naszej Ojczyzny podejmijmy decyzję o sierpniowej abstynencji. Niech ten czas będzie sprawdzianem naszej wolności wewnętrznej i okazją do przywrócenia właściwej hierarchii wartości. Jeśli alkohol jest dla nas czymś ważnym, bez czego nie wyobrażamy sobie życia, musimy to zmienić. Właśnie sierpień – miesiąc abstynencji jest dobrą okazją, aby postawić na trzeźwe życie. Pamiętajmy, że dobrowolny post od alkoholu jest również szczególnym wsparciem dla osób, które walczą o swoją trzeźwość. Naszą modlitwą otoczmy osoby zniewolone nałogami i ich cierpiących bliskich.
Zachęcając wszystkich ludzi dobrej woli do bycia ambasadorami trzeźwości w swoim środowisku, dziękuję szczególnie tym, którzy na co dzień ofiarnie angażują się w to błogosławione dla Ojczyzny i Kościoła dzieło. Wszystkim z serca błogosławię!
Bp Tadeusz Bronakowski
Przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych

Drodzy Młodzi Przyjaciele, Drodzy Diecezjanie, Siostry i Bracia!
Rok 2024 jest dla naszej diecezji rokiem szczególnym. Obchodziliśmy niedawno 25 rocznicę wizyty św. Jana Pawła II na ziemi łowickiej. Licznie zgromadzeni wierni naszej diecezji dziękowali w łowickiej katedrze za dar Papieża Polaka i za „Testament”, jaki pozostawił nam w wygłoszonej homilii. Św. Jana Paweł II często podkreślał jak ważni są dla Niego młodzi ludzie, których nazywał przyszłością Kościoła i świata. Właśnie młodych ludzi w sposób szczególny gromadzi od 29 lat wspólnota Łowickiej Pieszej Pielgrzymki Młodzieżowej na Jasną Górę, na którą chcę Was serdecznie zaprosić. Ten wielki dar rekolekcji w drodze, gromadzący młody Kościół Diecezji Łowickiej, jest świadectwem naszego uczestniczenia we wspólnocie Kościoła, którą zostawił nam nasz Pan Jezus Chrystus, aby wskazywała nam drogę do Nieba.
1. „Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg” (Ps 85, 9)
Świat, w którym żyjemy jest przepełniony natłokiem informacji. Rozwinięte w ostatnich latach środki przekazu, szczególnie internetowego, sprawiają, że trudno znaleźć dziś miejsce na ciszę. Trudno znaleźć przestrzeń do zasłuchania się w głos Tego, Który najdobitniej przemawia właśnie w ciszy. Pan Bóg, który kocha każdego człowieka pragnie nie tylko tą miłością obdarowywać, ale także podpowiadać co należy czynić, aby prawdziwie być szczęśliwym. Dlatego warto zadać dziś sobie pytanie czy ja chcę „słuchać tego, co mówi Pan Bóg”? Czy mam dziś otwarte serce i umysł, aby słysząc głos Boga, przyjąć Jego polecenie „idź, prorokuj do ludu mego”. Zadanie to jest jednocześnie zaszczytem i wielką odpowiedzialnością – darem i zadaniem. Zaszczytem, bo Pan Bóg tak mocno zaufał każdemu z nas dając nam depozyt wiary, abyśmy nieśli go kolejnym pokoleniom. Odpowiedzialnością, ponieważ od nas w dużej mierze zależy to, jak będą wierzyć ci wobec których jesteśmy świadkami wiary, świadkami miłości Boga „W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów” (Ef 1, 4-5). Jesteśmy zatem wybrani i powołani, aby iść, głosić i dawać świadectwo. Jesteśmy wybrani, wskazani przez Boga, a więc jesteśmy potrzebni. Co więcej jesteśmy niezastąpieni w tym znaczeniu, że nikt za nas nie przeżyje życia, nikt za nas nie zbuduje relacji z Panem Bogiem i drugim człowiekiem, nikt za nas nie da świadectwa. Każdy z nas jest unikatowy i niezastąpiony, każdy z nas jest chciany i kochany przez Boga. Jako wspólnota dzieci Bożych mamy okazję, zanosić do Boga wszystkie sprawy naszych serc „za siebie i za bliźniego”, jak to widnieje na naszym pielgrzymkowym krzyżu. Wszystkie troski i radości, wszystkie trudy i tryumfy, ponieważ troski dzielone stają się lżejsze, a dzielone radości jeszcze mocniej wypełniają serce.
2. Jezus przywołał do siebie dwunastu i zaczął ich rozsyłać… (Mk 6, 7)
XXIX Łowicka Piesza Pielgrzymka Młodzieżowa na Jasną Górę wyruszy z hasłem „NARODZENI Z WODY I DUCHA”. Pragniemy niejako kontynuować zeszłoroczne rozważanie „podstaw i postaw” naszej wiary skupiając się na wielkim darze jakim są sakramenty święte. Każda droga, aby bezpiecznie prowadziła do celu, powinna być odpowiednio oznakowana. Drogowskazy, wszelkiego rodzaju znaki, nie tylko dają swoistego rodzaju poczucie bezpieczeństwa, ale też pewność słuszności wyboru danego kierunku podróży. Bez wątpienia takimi „Bożymi drogowskazami” w ziemskiej pielgrzymce do Nieba są sakramenty święte. One bowiem, nie tylko wprowadzają na właściwą drogę, ale też pozwalają na niej bezpiecznie trwać, umacniają w tej wędrówce, pomagają wrócić, gdy ktoś się pogubi i pewnie prowadzą do celu jakim jest Niebo. Katechizm Kościoła Katolickiego określa sakramenty święte jako skuteczne znaki łaski, ustanowione przez Chrystusa i powierzone Kościołowi. Przez te znaki jest nam udzielane życie Boże (KKK 1131). Wyruszając w tym roku na pielgrzymi szlak pragniemy jeszcze mocnej zachwycić się prawdą, jak bardzo Panu Bogu zależy na tym, abyśmy nie pobłądzili, ale korzystając z tak wielkiej łaski mogli na wieki być szczęśliwymi.
W dzisiejszej Ewangelii słyszymy o posłaniu uczniów przez Jezusa. Pragnie On docierać na krańce świata właśnie przez posługę tych, których wybrał, tych których umiłował do końca. Każdy z nas może i powinien odnaleźć siebie w tym Chrystusowym wybraniu i posłaniu. Bo to właśnie do mnie i do ciebie mówi dziś Jezus, to właśnie mnie i ciebie dziś wybiera, mnie i ciebie dziś posyła – czyniąc swoim apostołem. Zobaczmy jak bardzo musi nam ufać, skoro to nam, często słabym, niedoskonałym, powierza tak wielkie i zaszczytne zadanie głoszenia Ewangelii całemu światu. Chrystus daje nam wielkie zadanie, ale też pragnie wyposażyć nas we wszystko co jest niezbędne do jego wypełnienia. Tym wszystkim są właśnie sakramenty święte, za które będziemy dziękować, które będziemy na nowo poznawać, a także przyjmować na szlaku XXIX ŁPPM. Pragniemy jako wspólnota pielgrzymkowa jak najczęściej korzystać z tych wielkich darów Bożej miłości. Czas trwania pielgrzymki to przede wszystkim czas poznawania i przybliżania się do Chrystusa. Już teraz serdecznie dziękuję wszystkim kapłanom, którzy wyruszą na pielgrzymi szlak, aby być szafarzami sakramentów świętych. Wielkim darem jest fakt, iż na pielgrzymce każdego dnia można skorzystać z sakramentu pokuty i pojednania, że można każdego dnia karmić się przenajświętszym Ciałem Pana Jezusa podczas Eucharystii. Niebyło by to możliwe, gdyby nie kapłani, którym bardzo dziś dziękuję.
Młodzi Przyjaciele! Siostro i Bracie!
Zapraszam Was serdecznie i zachęcam z całego serca, aby dołączyć do tej niezwykłej wspólnoty jaką jest Łowicka Piesza Pielgrzymka Młodzieżowa na Jasną Górę. Idźmy razem do tronu Naszej Matki Maryi, która zawsze wskazuje i prowadzi nas do swego Syna Jezusa Chrystusa. Niech Ona doda Tobie odwagi do wyruszenia na pielgrzymi szlak, na którym w tym roku drogowskazami będą sakramenty święte.
Pielgrzymkę rozpoczniemy 6 sierpnia Mszą św. o godz. 7:00 sprawowaną w łowickiej katedrze. Pielgrzymować będziemy w 3 grupach, którym patronować będą święci Archaniołowie Michał, Gabriel i Rafał. Grupa św. Michała Archanioła skupiać będzie osoby pochodzące ze Skierniewic, Rawy Mazowieckiej, Białej Rawskiej i okolic, a także wszystkich, którzy służą naszej Ojczyźnie w służbach mundurowych. Grupa św. Archanioła Gabriela to mieszkańcy Łowicza, Kutna, Łęczycy, Żychlina i okolicznych miejscowości. W skład grypy św. Rafała Archanioła wchodzić będą osoby zamieszkujące Sochaczew, Żyrardów i okolice. Wierzę, że nowy kształt naszej pielgrzymki pozwoli jeszcze piękniej wypełnić Chrystusowe wołanie z ostatniej wieczerzy „aby byli jedno”, a także ułatwi organizację i prowadzenie poszczególnych grup pielgrzymkowych.
Jesteście przyszłością, Kościoła i świata – tak mówił do młodzieży św. Jan Paweł II, a papież Franciszek dodał „jesteście jego teraźniejszością”. Pan Bóg zaprasza nas dziś byśmy ruszyli w drogę. Zasłuchani w głos powołania, prowadzeni przez sakramentalne znaki przeżyjmy wspólnie XXIX Łowicką Pieszą Pielgrzymkę Młodzieżową na Jasną Górę. Do zobaczenia na pielgrzymim szlaku.
Na czas rozeznawania i przygotowań z serca Wam błogosławię
Wasz Biskup
+ Wojciech Tomasz Osial
Stanowisko Konferencji Episkopatu Polski w sprawie zmian w organizacji lekcji religii w szkołach podejmowanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej
Nauczanie religii w polskiej szkole stanowi wielkie dobro dla dzisiejszego młodego człowieka, które wymaga wspólnej troski ze strony rodziny, Kościoła i państwa. Lekcja religii w szkołach publicznych ma miejsce w 23 krajach Europy i jej obecność jest traktowana jako standard systemów edukacyjnych. W Polsce lekcja religii, wyrzucona przez władze komunistyczne po II wojnie światowej, powróciła do szkół publicznych w 1990 roku, kiedy rozpoczęły się procesy demokratyzacji życia w naszej Ojczyźnie.
Wyrażamy sprzeciw wobec ostatnich decyzji Ministerstwa Edukacji Narodowej odnoszących się do organizacji lekcji religii w szkole. Apelujemy o uwzględnienie woli rodziców, którzy w zdecydowanej większości posyłają swoje dzieci i młodzież na lekcje religii. W skali całego naszego kraju jest to prawie osiemdziesiąt procent rodziców. Oni mają prawo do lekcji religii na terenie szkoły publicznej, gdyż wynika to z podstawowych praw i wolności człowieka, zagwarantowanych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i Konkordacie między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską.
Przypominamy, że wszelkie zmiany odnośnie do organizacji lekcji religii w szkole publicznej winny dokonywać się zawsze zgodnie z obowiązującym prawem i w porozumieniu z Kościołami oraz związkami wyznaniowymi. W rozmowach podejmowanych z Ministerstwem Edukacji Narodowej konieczne jest wypracowanie wspólnego porozumienia wymaganego przez prawo. Porozumienie zakłada zawsze zgodę na wspólnie wypracowane stanowisko.
Zachęcamy wszystkich wiernych, aby podejmować działania ukazujące wartość lekcji religii w szkole. Szczególnie prosimy katolickich rodziców, aby odważnie zabierali głos w tej sprawie. Apelujemy także do mediów katolickich, ruchów i wspólnot religijnych, aby podejmowali podobne działania.
Należy zauważyć, że nauczanie religii katolickiej i innych wyznań wspiera wychowawczą rolę szkoły. Nauczanie religii w szkole stanowi integralną część wychowania człowieka w jego sferze intelektualnej, moralnej i duchowej. Treści przekazywane na lekcji religii uczą budowania relacji osobowych, wrażliwości serca, postawy braterstwa, wzajemnego szacunku i dialogu z przedstawicielami różnych nacji, religii i światopoglądów, kształtują postawy oparte na sprawiedliwości i solidarności społecznej, wskazują na wielką godność każdego człowieka, konieczność niesienia pomocy potrzebującym i dbanie o dobro wspólne. Wychowują do troski o stworzony świat i jego piękno. Lekcja religii wspiera rodzinę i szkołę w różnych kryzysach psychicznych doświadczanych przez uczniów, jest dla nich pomocą w przeciwdziałaniu przemocy, agresji i profilaktyce uzależnień.
Lekcja religii ma też bardzo ważne znaczenie kulturowe. Przekaz wiedzy na temat chrześcijaństwa jest konieczny do rozumienia europejskiej i polskiej kultury a także kultury wielu krajów na wszystkich kontynentach. Świadectwo ponad 1050-letniej tradycji chrześcijaństwa w Polsce pokazuje, jak wiara kształtowała nasze dzieje i pozwalała narodowi przetrwać najtragiczniejsze wydarzenia historii. Trzeba mówić o zbudowanych na wierze wielkich dziełach naszych rodaków, wieszczów i bohaterów, uczonych i świętych, ludzi nauki, kultury i sztuki.
Dziękujemy wszystkim nauczycielom religii za ich ofiarną i pełną poświęcenia pracę w szkole. Drodzy nauczyciele religii, chcemy Wam powiedzieć, że jesteśmy z Wami! Podzielamy Wasze troski i obawy. Nie zapominamy o Was w rozmowach z władzami państwowymi. Dziękujemy wszystkim osobom zaangażowanym w dzieło lekcji religii w szkole. Dziękujemy władzom oświatowym i dyrekcjom szkół, duszpasterzom, rodzicom i wszystkim, którzy podejmują odpowiedzialnie trud wychowania młodego pokolenia.
Podpisali pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 398. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.
Warszawa, 12 czerwca 2024 roku